สมรภูมิพลังงานสะอาดอาเซียน: วิเคราะห์เจาะลึกสถานะเทคโนโลยี SMR และยุทธศาสตร์ “Fast-Follower สู่ผู้นำ” ของประเทศไทย โดยสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ (ปส.) กระทรวง อว.
ในบริบทโลกปี 2026 ที่อุตสาหกรรมแห่งอนาคต ทั้งศูนย์ข้อมูล (Data Centers) ปัญญาประดิษฐ์ (AI) และเซมิคอนดักเตอร์ กำลังเคลื่อนย้ายฐานการผลิตมายังภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภูมิภาคแห่งนี้กำลังเผชิญกับบททดสอบครั้งสำคัญ นั่นคือ “การจัดหาพลังงานไฟฟ้าฐานที่สะอาดและมั่นคง (Firm & Green Baseload Power)”
จากการวิเคราะห์แนวโน้มระดับภูมิภาค การพึ่งพาพลังงานหมุนเวียน (Renewables) และก๊าซธรรมชาติ ไม่เพียงพอต่อการการันตีเสถียรภาพของโครงข่ายไฟฟ้าได้ตลอด 24 ชั่วโมง ส่งผลให้ เทคโนโลยีเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์แบบโมดูลาร์ขนาดเล็ก (Small Modular Reactors: SMRs) กลายเป็นยุทธศาสตร์หลักที่ทุกประเทศในอาเซียนกำลังขับเคี่ยวกันอย่างดุเดือด
ภายใต้นโยบายและวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของ ศ.ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวง อว. ที่มุ่งขับเคลื่อนให้ประเทศไทยเป็นผู้นำด้านนวัตกรรมและพลังงานสะอาดของภูมิภาค สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ (ปส.) ในฐานะหน่วยงานกำกับดูแลระดับชาติ ได้ตอบสนองนโยบายดังกล่าวด้วยการจัดทำบทวิเคราะห์เจาะลึกสถานะของประเทศสมาชิกอาเซียน เปรียบเทียบกับประเทศไทย พร้อมข้อเสนอเชิงนโยบายที่เฉียบคม เพื่อให้ผู้นำประเทศใช้เป็นเข็มทิศในการตัดสินใจเชิงยุทธศาสตร์ ดังนี้
1: วิเคราะห์และเปรียบเทียบเจาะลึกสถานะ SMR ในอาเซียน (ASEAN SMR Landscape 2026)
อาเซียนไม่ใช่ตลาดพลังงานที่เป็นเนื้อเดียวกัน แต่ละประเทศมีบริบททางภูมิศาสตร์และข้อจำกัดที่ทำให้การนำ SMR มาใช้มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ:
สาธารณรัฐอินโดนีเซีย: ยักษ์ใหญ่แห่งหมู่เกาะที่ต้องการ SMR เพื่อเชื่อมโครงข่าย
• บริบทเชิงลึก: อินโดนีเซียมีเกาะมากกว่า 17,000 เกาะ ทำให้การสร้างระบบสายส่งไฟฟ้าแห่งชาติ (National Grid) เป็นไปไม่ได้ SMR ขนาด 50-300 MW จึงเป็นทางออกเดียวในการจ่ายไฟให้กับเกาะรอบนอกและแหล่งเหมืองแร่ (Isolated sub-grids)
• สถานะปัจจุบัน: รัฐบาลตั้งเป้าหมายกำลังการผลิตไฟฟ้านิวเคลียร์ถึง 10 GW ภายในปี 2040 (เดินเครื่องโรงแรกภายในปี 2032-2034) ปัจจุบันได้ร่วมมือเชิงลึกกับสหรัฐอเมริกา (โครงการ FIRST) ญี่ปุ่น และล่าสุดมีการหารือระดับทวิภาคีกับ Rosatom ของรัสเซีย เพื่อประเมินพื้นที่ที่มีศักยภาพ เช่น เกาะกาลีมันตันและบังกาเบลีตุง
• จุดแข็ง: ทรัพยากรแร่ยูเรเนียมในประเทศ และความชัดเจนของการใช้ SMR เชิงพื้นที่
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์: ผู้ตื่นรู้ที่ขับเคลื่อนด้วยวิกฤตค่าไฟและภาคเอกชน
• บริบทเชิงลึก: ฟิลิปปินส์เผชิญปัญหาค่าไฟฟ้าแพงที่สุดชาติหนึ่งในเอเชีย และมีวิกฤตไฟดับบ่อยครั้ง การขับเคลื่อน SMR จึงเป็นการผลักดันร่วมกันระหว่างรัฐและบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านพลังงาน
• สถานะปัจจุบัน: ตั้งเป้า 4.8 GW ภายในปี 2050 รัฐบาลได้บรรลุข้อตกลง 123 Agreement กับสหรัฐฯ ในปี 2024 และจัดตั้งหน่วยงานกำกับดูแลอิสระในปี 2025 สิ่งที่น่าจับตาคือ บริษัท Meralco (ยักษ์ใหญ่ด้านไฟฟ้า) ได้รับทุนสนับสนุนและเริ่มทำ Feasibility Study เชิงลึกร่วมกับผู้ผลิตเทคโนโลยี SMR จากสหรัฐฯ แล้ว
• จุดแข็ง: การลงทุนนำโดยภาคเอกชน (Private-led investment) ทำให้กระบวนการตัดสินใจทางธุรกิจรวดเร็ว
สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม: การกลับมาของอดีตผู้นำที่พร้อมทุ่มสุดตัว
• บริบทเชิงลึก: เวียดนามเคยล้มเลิกแผนสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ในปี 2016 แต่วันนี้ด้วยความต้องการไฟฟ้าที่เติบโตปีละ 8-10% รัฐบาลเวียดนามจึงต้องนำนิวเคลียร์กลับเข้าสู่แผน PDP8 (ฉบับปรับปรุงปี 2025)
• สถานะปัจจุบัน: ตั้งเป้ากำลังการผลิต 4-6.4 GW ภายในปี 2030-2035 รัฐสภาอนุมัติแผนการสร้างโรงไฟฟ้า Ninh Thuan กลับมาอีกครั้ง และมีการปรับปรุงกฎหมายพลังงานปรมาณูให้ทันสมัย เวียดนามมีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นกับรัสเซีย (Rosatom) ทำให้ได้รับการสนับสนุนด้านทุนและบุคลากรเต็มรูปแบบ
• จุดแข็ง: การตัดสินใจแบบรวมศูนย์ (Centralized planning) ทำให้การหาพื้นที่และการอนุมัติโครงการทำได้ฉับไว
สาธารณรัฐสิงคโปร์: จิ๋วแต่แจ๋ว มุ่งเป้าเป็นสมองและศูนย์กลางทุน
• บริบทเชิงลึก: สิงคโปร์มีข้อจำกัดเรื่องพื้นที่และรัศมีปลอดภัย ทำให้การตั้งโรงไฟฟ้า SMR บนเกาะเป็นเรื่องท้าทาย แต่สิงคโปร์เลือกเดินเกมเป็น “ศูนย์กลางองค์ความรู้และการเงิน”
• สถานะปัจจุบัน: ประเมินว่าพร้อมใช้พลังงานนิวเคลียร์ในปี 2050 โดยเซ็นข้อตกลง 123 Agreement กับสหรัฐฯ และเซ็น MoU แลกเปลี่ยนเทคโนโลยีกับจีนและเกาหลีใต้ สิงคโปร์ตั้งเป้าจะเป็นผู้ลงทุน SMR นอกประเทศ และนำเข้ากระแสไฟฟ้าผ่าน ASEAN Power Grid
• จุดแข็ง: ทุนหนา และศักยภาพในการเป็นศูนย์กลางการเงินสีเขียว (Green Finance Hub) เพื่อปล่อยกู้ให้โครงการ SMR ในอาเซียน
มาเลเซีย เมียนมา และ สปป. ลาว: ผู้สังเกตการณ์ที่กำลังเปลี่ยนผ่าน
• มาเลเซีย: เลื่อนเป้าหมายไปหลังปี 2035 แต่มีการเตรียมความพร้อมด้านกฎหมายอย่างเป็นระบบ
• เมียนมาและลาว: ขับเคลื่อนผ่านข้อตกลงทวิภาคี (MoU) กับรัสเซีย เน้นโครงการขนาดเล็กมาก (Microreactors) และการสนับสนุนด้านเทคนิคแบบเบ็ดเสร็จ
จุดยืนประเทศไทยในสมรภูมิ SMR (Thailand’s Competitive Positioning)
ด้วยแรงขับเคลื่อนจากนโยบายของ ศ.ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ ที่เร่งรัดให้หน่วยงานภายใต้กระทรวง อว. นำร่องด้านนวัตกรรมเพื่ออนาคต เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศเพื่อนบ้าน ประเทศไทยถือว่าอยู่ในกลุ่ม “Fast-Follower ที่มีฐานอุตสาหกรรมแข็งแกร่งที่สุด”
• ด้านเป้าหมาย: (ร่าง) แผน PDP 2026 ของไทย มีความชัดเจนระดับสูง โดยบรรจุเป้าหมาย SMR ขนาด 300 MW จำนวน 2 เครื่องภายในปี 2037 และเปิดเพดานสูงสุดถึง 9 GW ภายในปี 2050
• ด้านความร่วมมือ: ไทยบรรลุข้อตกลง 123 Agreement กับสหรัฐฯ (2025) และจับมือกับเกาหลีใต้ด้านเทคโนโลยีเชิงลึก
• จุดได้เปรียบที่เหนือกว่าอาเซียน: ประเทศไทยมี “ห่วงโซ่อุปทานอุตสาหกรรม (Industrial Supply Chain)” ที่ดีที่สุดในภูมิภาค
โดย ปส. และ BOI ประเมินร่วมกันว่า ภาคอุตสาหกรรมเหล็กกล้า ชิ้นส่วนยานยนต์ขั้นสูง และอิเล็กทรอนิกส์ของไทย สามารถยกระดับเป็น Nuclear-grade เพื่อป้อนเข้าสู่ระบบการผลิต SMR ได้ทันที นี่คือสิ่งที่ฟิลิปปินส์และอินโดนีเซียทำไม่ได้
ข้อเสนอเชิงนโยบายต่อรัฐบาล (Executive Policy Recommendations) เพื่อเปลี่ยนประเทศไทยจาก “ผู้ตามที่รวดเร็ว (Fast-Follower)” สู่ “ศูนย์กลางพลังงานสะอาดแห่งอาเซียน (ASEAN Clean Energy Hub)” สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติขอเสนอข้อสั่งการเชิงยุทธศาสตร์ 4 ประการ ดังนี้:
1. การกำกับดูแลเชิงรุก (ASEAN Regulatory Harmonization)
• ข้อเสนอ: ประเทศไทยจะก้าวขึ้นเป็นประธานเครือข่ายหน่วยงานกำกับดูแลความปลอดภัยทางนิวเคลียร์แห่งอาเซียน (ASEANTOM) ในปี 2028 รัฐบาลต้องใช้เวทีนี้ประกาศ “วาระกรุงเทพฯ (Bangkok Agenda)” เพื่อผลักดันให้เกิดการปรับประสานมาตรฐานการออกใบอนุญาต SMR ร่วมกันทั้งภูมิภาค (Regional Licensing Framework) หากมาตรฐานอาเซียนอิงตามมาตรฐานไทย ปส. จะสามารถผลักดันให้ไทยเป็น “ศูนย์ทดสอบและรับรองความปลอดภัย SMR แห่งอาเซียน” ได้
2. การพัฒนาวิศวกรรมการเงินและการดึงดูดการลงทุน (SMR Green Financing & BOI Incentives)
• ข้อเสนอ: รัฐบาลบรรจุพลังงานนิวเคลียร์และ SMR ลงใน “Thailand Green Taxonomy” อย่างสมบูรณ์ เพื่อเปิดทางให้กองทุนระดับโลก (Sovereign Wealth Funds) และสถาบันการเงินสามารถลงทุนได้ นอกจากนี้ ให้ BOI ออกแพ็กเกจส่งเสริมการลงทุนระดับ Super Privilege เพื่อดึงดูดผู้ผลิต SMR ระดับ Tier-1 เข้ามาตั้งโรงงานผลิตชิ้นส่วนโมดูลาร์ในไทยเพื่อส่งออกทั่วภูมิภาค
3. การพัฒนาโครงข่ายและพลังงานข้ามพรมแดน (Smart Grid & ASEAN Power Grid Integration)
• ข้อเสนอ: การพัฒนา SMR ต้องเดินคู่กับการยกระดับสายส่ง รัฐบาลต้องเร่งลงทุนระบบ Smart Grid ภายในประเทศ และเร่งเจรจาเชื่อมสายส่งข้ามพรมแดน เพื่อวางเป้าหมายให้ประเทศไทยเป็น “ผู้ผลิตและส่งออกไฟฟ้าจาก SMR (SMR Power Exporter)” ให้แก่ประเทศเพื่อนบ้านที่มีกำลังซื้อแต่ไม่มีพื้นที่ตั้งโรงไฟฟ้า เช่น สิงคโปร์ ผ่านกลไกพหุภาคี
4. การเตรียมความพร้อมเชิงพื้นที่ล่วงหน้า (Strategic Siting & Public Trust)
• ข้อเสนอ: รัฐบาลกำหนดนโยบายให้กระทรวงพลังงานศึกษาความพร้อมของการ “เปลี่ยนผ่านพื้นที่โรงไฟฟ้าเดิม (Repurposing)” เช่น โรงไฟฟ้าถ่านหินหรือก๊าซที่หมดอายุ เพื่อตั้ง SMR แทน ซึ่งจะประหยัดต้นทุนสายส่งได้มหาศาล ควบคู่ไปกับการมอบหมายให้ ปส. จัดตั้ง “ศูนย์เรียนรู้การกำกับดูแล SMR สู่ประชาชน” เพื่อสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมและฉันทามติทางสังคมล่วงหน้าอย่างโปร่งใส
บทสรุป ประเทศที่เดินหน้าเทคโนโลยี SMR ได้สำเร็จก่อน จะเป็นผู้คว้าโอกาสทางเศรษฐกิจและผูกขาดห่วงโซ่อุปทานของภูมิภาคในอีก 50 ปีข้างหน้า สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ ภายใต้การนำของ ศ.ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ ยืนยันความพร้อมอย่างสูงสุด ในการวางสถาปัตยกรรมการกำกับดูแลที่รัดกุม ปลอดภัย และได้มาตรฐานสากล เพื่อเป็นหลังพิงที่แข็งแกร่งให้รัฐบาลนำพาชาติไทยก้าวสู่ความเป็นผู้นำพลังงานสะอาดแห่งโลกอนาคต
บทวิเคราะห์และข้อเสนอเชิงนโยบายโดย: นายแพทย์รุ่งเรือง กิจผาติ เลขาธิการสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) เอกสารอ้างอิงและแหล่งข้อมูลเชิงประจักษ์ (References & Empirical Evidence)
1. International Atomic Energy Agency (IAEA). (2025-2026). Regional Status of Nuclear Power in Southeast Asia and the Pacific. (รายงานสถานะการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานพลังงานนิวเคลียร์และเทคโนโลยี SMR เชิงเปรียบเทียบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้)
2. Ministry of Industry and Trade (MOIT), Vietnam. (2025). Updates to the National Power Development Plan VIII (PDP8). (เอกสารรัฐบาลเวียดนามว่าด้วยการปรับปรุงแผนพัฒนากำลังการผลิตไฟฟ้าแห่งชาติที่ระบุการนำพลังงานนิวเคลียร์กลับเข้าสู่แผน 4-6.4 GW)
3. Department of Energy (DOE), Philippines. (2025). Philippine Energy Plan (PEP) 2024-2050 and the US-Philippines 123 Agreement Implementation. (แผนพลังงานชาติฟิลิปปินส์และเอกสารความร่วมมือทวิภาคีด้านพลังงานนิวเคลียร์กับสหรัฐอเมริกา)
4. Ministry of Energy and Mineral Resources (ESDM), Indonesia. (2026). National General Energy Plan (KEN) Revisions for Nuclear Deployment. (เอกสารนโยบายพลังงานแห่งชาติอินโดนีเซียที่ตั้งเป้าหมาย 10 GW จากนิวเคลียร์ภายในปี 2040)
5. ASEAN Centre for Energy (ACE). (2026). ASEAN Interconnection Masterplan Study (AIMS) III & Small Modular Reactor Viability. (รายงานการศึกษาความเป็นไปได้ของการรวมโครงข่ายไฟฟ้าอาเซียนและการผนวก SMR เข้าเป็นพลังงานฐาน)
6. Office of Atoms for Peace (OAP) & Board of Investment (BOI), Thailand. (2026). Strategic Framework for Localizing the SMR Supply Chain in Thailand. (เอกสารยุทธศาสตร์ภายในว่าด้วยการยกระดับอุตสาหกรรมไทยเข้าสู่ห่วงโซ่อุปทานนิวเคลียร์ระดับโลก)
7. Ministry of Energy, Thailand. (2026). (Draft) Thailand Power Development Plan (PDP 2026). (ร่างแผนพัฒนากำลังการผลิตไฟฟ้าของประเทศ ฉบับปรับปรุงใหม่ ที่กำหนดเป้าหมาย SMR เชิงพาณิชย์) บทความนี้เผยแพร่บน Facebook สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ
https://www.facebook.com/share/p/1AGnkDCwpX/
สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ (ปส.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.)
เผยแพร่โดย : กลุ่มเผยแพร่และประชาสัมพันธ์ สำนักงานเลขานุการกรม เบอร์โทรศัพท์ภายใน 1110 , 1120
